9.

Jak zwykle rozpiszę się nie na temat, który chciałam, ale mniejsza.
Roffi i Di są podobni, można by rzecz, że prawie identyczni. Tylko Roffiego wyróżnia jego egoizm w czystej postaci, to że zawsze dostaje to czego chce i w ogóle nie przejmuje się innymi. Żeby zacząć się kimś przejmować ten ktoś musi być mu bardzo, ale to bardzo bliski. Roffi ignoruje ludzi, zajmuje się tylko tymi co znaczą coś dla niego, ewentualnie go interesują. Jest arogancki, jest... To jest ta część mojego charakteru, która ma łatwiej, ale wchodzi na to Di, która się przejmuje innymi, która się martwi, która odczuwa ból innych jako swój. Oni są mną, oboje. Chociaż chciałabym powiedzieć, że bliżej mi do Roffiego, to raczej nie tak.
To była ta pierwsza kwestia.
Druga, znowu nie wiem co myśleć. Zabawne jest to, że mimo że zawsze widziałam tą trójkę, jej nigdy nie było, bo nigdy nie było takiego momentu żebyśmy sobie wszystkie wszystko mówiły. Zawsze była inna geometria. Nawet jeśli był moment, że jedna mówiła dwóm, to niekoniecznie to znaczyło, że one tam też mówią sobie wszystko.
Uwielbiam się kłócić, serio, przynajmniej wtedy przy odpowiednim podejściu dostaję te pełne zdania, nic mnie tak nie denerwuje jak pojedyncze słowa przy tematach, które wydają się ważne. To nawiązuje do mówienia wszystkiego.
Po relacjach z ludźmi... Nie wróć.. to nie tak. Gdzieś było pytanie "co to znaczy przyjaciel?" albo przyjaźń, whatever... Chodzi o dwie bardzo ważne rzeczy - zaufanie i... (zapomniałam, O.o)
Nie wiem, teraz się wybiłam z rytmu, bo włączyłam Niekrytego.
Chodziło mi to, że.... Zmieńmy temat, bo nie pamiętam co tam miało być.
Najważniejsze jest to, że jeśli ktoś stał mi bliski, zawsze będzie bliski, ale jeśli miałabym się na nowo całkowicie otworzyć muszę mieć pewność, że to będzie wzajemne, bo jeśli nie to będę miała wrażenie, że się narzucam.

xoxo Katie